Roze wolk gezocht!

Toen ik zwanger was van Liv kwam ik er al snel achter dat de roze wolk en de zwangerschapsGLOW waarover je in boekjes leest er niet altijd is.

Toen ik wist dat ik voor de tweede keer zwanger mocht zijn hoopte ik dat deze iets makkelijker zou verlopen.
Bij Liv was ik heel erg misselijk en duizelig, wat in week 7 begon en pas na de 20 weken over was en wat uiteindelijk de laatste 5 weken weer begon.
Maar ook dit keer begon ik al snel weer te spugen, week 8 tot week 18.
Ik kon geen verhalen meer horen of lezen over iemand waarbij alles perfect verliep.

Ik merk dat het best nog wel een taboe is om te zeggen dat je gewoon niet zo heel lekker in je vel zit, of dat het niet zo is wat je had verwacht.
Er zit een soort van verplichte blijheid om een zwangerschap.

Mijn ervaring is dus dat elke dag die misselijkheid weer terugkwam, en het woord ochtendmisselijkheid klopte al helemaal niet, van 's ochtends tot 's avonds het was er de hele dag.
Genieten ging dus niet echt, leuke dingen doen ook niet.
Opgesloten in mijn eigen huis, zo voelde het.
En dit keer ook nog voor een kleintje zorgen, dat viel mij zwaar.
Ik heb wat potjes zitten janken, en ik was niet heel gezellig, waar manlief de dupe van was...sorry..♥

Na 18 weken zwangerschap werd het dan eindelijk minder!

Nu ik 20 weken zwanger ben gaat het een stuk beter, ook hebben wij de 20 weken echo gehad!

--> Maar daarover in mijn volgende blog meer <--