Liv & Nore update

Oeps...daar gingen 10 maanden zomaar voorbij...

Mijn laatste blog was dan nog net geen 10 maanden geleden, de geboorte van Nore was dat wel

Met bijna 11 maanden een klein vriendinnetje aan mijn zij, ben ik af en toe al bezig met wat spulletjes voor haar aankomende verjaardag

De tijd gaat snel zeggen ze ook wel eens 😅

En dat cliché is zooo waar!
Want pfoe wat gaat het hard!
Straks heb ik gewoon geen baby's meer, de leeftijd die ze hebben komt nooit meer terug
Heel gek is dat eigenlijk want ik heb het gevoel alsof ik net moeder ben geworden..
..en dat ik eigenlijk pas geleden nog mijn 18e verjaardag vierde!?

Nou even om bij het onderwerp van deze blogpost te komen...
Hoe het nu gaat met mijn kleine meisje?

Super!

Nore groeit goed en kruipt al lekker de kamer rond

Met haar 4 mooie tandjes bijt ze op alles wat ze te pakken krijgt

Ze is onwijs dol op brood en worteltjes

En ze lijkt op haar papa! 😍

Draagt kledingmaatje 80 en dat is ook de gemiddelde maat voor haar leeftijd
Maar waar Liv met 4 maanden hetzelfde gewicht had als Nore nu met 10 maanden, zit er toch een flink verschil in mijn kinderen

Liv was gewoon een grote knuffelbeer en Nore blijft wat langer mijn kleine baby
♥
Of misschien houd ik haar wat langer klein, herkenbaar?

En hoe het met mijn (inmiddels flinke puber)peuter gaat!?

Hij is een schat, dat is zeker!

Maar we hebben het met z'n 2 af en toe best moeilijk

Dat kan ook komen omdat we zoveel op elkaar lijken

Mijn allergrootste spiegel en mijn allergrootste vriend

Vaak denken aan 'het is een fase' en deze gaat ook weer voorbij

...maar dat is soms heeeel lastig...

Zo ligt er een klein hulpeloos mannetje in je armen en zo wil hij ineens alles zelf kunnen en doen
Agh ook deze tijd ga ik missen dus extra genieten van al zijn ontwikkelingen!

Dat was het voor nu, de kindjes liggen op bed en mama hier valt ook bijna in slaap...that's life now!

Ciao!
xxx

Mijn bevallingsverhaal van Nore

Er staan zoveel bevallingsverhalen online.
Eerst zag ik het nut niet in ze te lezen, of er ooit eentje zelf te schrijven, elke bevalling is toch anders. 

Toch voeg ik vandaag mijn eigen verhaal hier aan toe. 

Zo kan ik het bewaren en vertellen over het gelukkige moment, de dag dat mijn dochter ter wereld kwam.

Mijn tweede bevalling zat eraan te komen, iets waar ik niet echt naar uitkeek.

Ondanks dat mijn eerste bevalling redelijk goed verliep.

Zullen we dan maar beginnen bij het begin?

40 weken zwanger.
Deze dag voelde zo gek.
Ik had verwacht dat ze met 39 weken zou komen, dus het voelde alsof ik al 1 week over tijd liep. (wat natuurlijk niet zo was)
Dit kwam waarschijnlijk omdat Liv met precies 39 weken geboren werd. 

Op zondag 25 maart mocht ik met 40 weken en 2 dagen zwangerschap vroeg in de ochtend al richting een afspraak in het ziekenhuis om gestript te worden (geen idee? google dit maar even).
Nadat er gestript was zei de verloskundige dat ze mij eind van de middag waarschijnlijk wel terug zou zien, daar hoopte ik enorm op want dat zou betekenen dat de bevalling zou beginnen.
Op de terugweg naar huis merkte ik dat er wel wat harde buiken kwamen opzetten, ze leken op de voorweeën die ik eerder wel eens had.
Eenmaal thuis kwam W terug van zijn werk en heb ik Liv nog even op bed gelegd voor zijn middagdutje.
We besloten maar wat te gaan relaxen en hebben samen de harde buiken bij gehouden.
Toen ze om de 7 minuten kwamen ben ik onder de douche gestapt om te kijken of ze weer weg zouden gaan of dat ze zouden aanhouden.

Eind van de middag besloot ik de verloskundige weer te bellen om te zeggen dat de harde buiken bleven aanhouden.
We besloten rustig aan richting het ziekenhuis te gaan.
Liv werd opgehaald door mijn schoonouders en ik ging samen met W en mijn moeder richting het ziekenhuis.

17:00

Daar aangekomen bleek ik 3 cm ontsluiting te hebben.

Elke wee kon ik nog prima opvangen.
Een golf van pijn die zachtjes op komt zetten, piekt en weer afneemt. De verloskundige zag dat alles nog rustig verliep en besloot na 2 uur weer te kijken.
Ik kreeg wat avondeten en alles bleef rustig.
19:00 
Na een controle zat ik nu op 4 cm ontsluiting.
Een klein beetje teleurgesteld omdat ik hoopte na 2 uur al verder te zijn.
De weeën bleven op dezelfde hoogte, en werden niet veel sterker.
De verloskundige zei dat als ik zou willen ik nog even rustig kon gaan douchen, om zo ook de weeën op te vangen.
Dat ging nog prima, het warme water tegen mijn buik was heel fijn tijdens elke wee.

22:00

Na de douche loop ik wat rondjes door de kamer.

Bij elke wee leun ik op het bed en tel ik af.

De kraamhulp komt binnen en vouwt het eerste pakje op onder de warmtelamp.

Wauw wat een bijzonder moment weer.

Ze komt eraan, vandaag of morgen zijn we opnieuw ouders!

23:50

De verloskundige doet weer controle, ik zit nog steeds op 4 cm.
Na overleg besluit ze mijn vliezen te breken om zo de weeën weer op gang te helpen.
0:00 

De vliezen zijn gebroken.

Ineens gaat alles heel snel.

Gelijk vanaf dat moment kan ik niks meer.

De weeënstorm die over mijn lichaam komt is zo intens dat ik niet meer helder kan nadenken.

Er zitten kleine 30 seconden tussen elke wee en ik kan nauwelijks op adem komen.

Ik knijp in de hand van mijn moeder.

W duwt op mijn rug, dit moet helpen tegen de rugweeën die voelen alsof ik door midden breek.

0:25

Ineens voel ik een hele erge drang, de drang die ik herken uit duizenden, persdrang.

We roepen de verloskundige en ze kijkt hoeveel ontsluiting ik heb.

Als ze mij verteld dat ik nog steeds op 4 cm zit raak ik in paniek.

En vanaf dat moment zit ik in mijn eigen wereld.

Help, hoe kan dit? Die vreselijke persdrang waar ik niet aan toe mag geven is afschuwelijk. 

Toch probeer ik mij met al mijn kracht nog door die weeën te slepen.

Het moet.

0:45

Het is niet meer vol te houden.

Ik ga op mijn rug liggen en begin te persen.
De langste 10 minuten van mijn leven, ik wil vluchten, ik wil overal zijn maar niet daar.

De verloskundige doet snel haar schort om en komt bij mij staan.

Ze ziet dat ik volledige ontsluiting heb en het hoofdje is al zichtbaar.

Snel word alles klaar gelegd en mag ik beginnen met persen.

Links mijn man en rechts mijn moeder, de beste ondersteuning die ik maar kan hebben.

Ze moedigen mij aan en dat helpt mij enorm.

De verloskundige zegt dat als W het wil, hij zijn dochter mag aanpakken. 

Om 0:58 op 26 maart is ons meisje Nore Anna geboren, in de armen van haar vader.

Met een gewicht van 3775 gram en een lengte van 52 cm.

Op mijn borst wordt het mooiste meisje van de wereld neergelegd.

♥ 

Lieve Nore, als je dit ooit leest, ik hoop dat je nog steeds zo vriendelijk voor iedereen bent, dat je nog steeds zoveel levensvreugde in je hebt als dat je nu uitstraalt. Was de wereld maar net zo mooi als jij! x mama 

Ze is geboren!

Nore Anna
♥

26 maart 2018

3775 gram

53 cm

35 weken zwanger

Het is weer tijd voor een update!

Ondertussen ben ik de 35 weken voorbij en bijna 36 weken zwanger.

Het einde van mijn zwangerschap is in zicht.
En bijna het begin van een nieuw avontuur!

Ik moet wel zeggen dat ik er klaar mee ben, van mij hoeft het niet meer zo lang te duren (:

Mijn ijzer is heel laag waardoor ik vaak duizelig ben, gelukkig krijg ik nu ijzerpillen en hoop dat dit misschien wat gaat helpen.
Ook zodat ik straks voor de bevalling genoeg energie heb.

Ik verveel me best wel omdat ik gewoon niet zoveel meer kan.

Ik ben gewoon zo benieuwd naar ons meisje!!

35 weken ; 

2276 gram - 46,4 cm

Haar nieren zijn volledig ontwikkeld en je zou kunnen zeggen dat je baby af is.
Ook heeft je baby een redelijk slaapritme. Ze komt in de fase die de remslaap heet. In dit onderdeel van de slaapcyclus komen dromen voor.

Rond deze week bereikt je baarmoeder het hoogste punt. Daardoor kunnen je longen aardig in de knel komen.
Je kunt na een kleine inspanning al kortademig zijn.

Ja, het klopt. Ik ben op het moment heel snel buiten adem. Zelfs al als ik gewoon praat...het is heel vervelend, vooral als ik lig merk ik dat ze nog meer drukt op mijn longen. Ik kan er moeilijk door in slaap komen. Maar het hoort erbij en ik herken het van mijn eerste zwangerschap. Ik weet dus ook weer dat dit na de bevalling over is, gelukkig!!

Vorige week heb ik een extra groeiecho gehad omdat Liv een flinke baby was met 39 weken geboren en 4250 gram en 55 cm.
Fijn dat ze het nu zo goed in de gaten houden. En gelukkig zit dit meisje nog op het gemiddelde gewicht! 

We zijn benieuwd!!

30 weken zwanger

Het is weer tijd voor een update!
Ondertussen ben ik week 30 voorbij en zit ik bijna op 31 weken.
We beginnen af te tellen..en weten dat die laatste weekjes het langst duren.
Sinds week 30 merk ik weer meer last te krijgen van kwaaltjes.
Alles gaat wat langzamer, mijn geheugen is een totale chaos...
Mijn energie is op en hormonaal heb ik het allemaal niet meer op een rijtje.
De nachten worden ook korter..of beter gezegd..langer!
Heel veel plafond staren dus of echt hele bizarre dromen hebben.

30 weken ; 

1300 gram - 39,9 cm

Met haar handjes ontdekt ze haar nu nog kleine wereld.
Ze houdt de navelstreng vast en voelt aan haar gezichtje.

Opruimvirus / nesteldrang, nergens mag stof liggen en alles moet netjes worden opgeborgen.

Ja dat klopt wel haha, ik ben vooral 's avonds in de weer om alles voor het slapen gaan schoon achter te laten.

Bij de aanmelding van onze kraamzorg kregen wij een gratis 3D echo!
Maar wij hebben een hele eigenwijze dochter...
...nu al...
De afspraak gemaakt maar eenmaal op beeld wilde ze haar hoofdje niet draaien en konden we helaas niks zien...
...ik moest springen, huppelen en bijna op mijn hoofd gaan staan...maar toen lag ze eigenlijk nog meer de verkeerde kant op en ook nog met haar handje voor haar hoofdje.

Gelukkig hebben wij binnenkort een nieuwe afspraak, en hopen dat ze er dan wel goed voor ligt.

We hebben wel kunnen zien dat ze in ieder geval dezelfde dikke wangen als haar grote broer heeft!

!!We zijn zo benieuwd naar haar!!